Stabat mater


Stond de moeder onder het kruis diep gebogen
Hing haar zoon uit haar geboren en getogen
Het was de overmacht die hij had bestreden
Nu is het volbracht, toekomst bleef verleden

Is dit het einde van zijn leven, van zijn geloof
de schrille scheiding tussen zin en zijn, de kloof
tussen het bevatten van ons aards bestaan,
de rots waar alle “waanideeën” stuk op slaan

Stond zijn moeder onder het kruis, zo verlaten,
teruggeworpen op zichzelf, eenzaam en gelaten
Zoon verloren, alles verloren, geloof herboren,
welk ander perspectief kan haar nog bekoren

Is dit het antwoord op haar levensvragen
Is alles stuk geslagen tot het eind der dagen
Zijn wij verweesd op deze kloot geworpen
of is het geloof ons in de schoot geworpen

Laat het over aan de simpelen van geest
Komt het er op aan dan weten zij het meest
Maar als geleerden met geloof aan de slag gaan
of als machtigen met hun geloof hun slag slaan
dan krijg je een instituut met een constructie
Voor wie geloven wil is dat een obstructie

Het mysterie van het bestaan
maakt het geloof niet ongedaan
Alles ten spijt mag het niet lukken
het mysterie uit de hemel te plukken